سلام به دوستای خوبم..

مرسی از همتون. من این مدت تمام وبلاگهاتونو میخوندم ولی راستش حس کامنت گذاشتن نبود. ممنون ازتون که برام ایمیل زدین یا تو بلاگهاتون نگرانیتونو ابراز کردید.

تو چطوری دوست احمق فضولم؟؟؟

هر چند فهمیدم که دوست نبودی!!چون اگر دوست احمق بودی وقتی بار اول این کارو کردی و برات پیغام گذاشتم که تکرار نکن این کارو نمیکردی و هزارتا پیغام دیگه نمیفرستادی.فهمیدم که بیماری...

حماقتی که تکرار بشه یا دشمنیه یا مرض!

بیماریتم خیلی شدیده . به هر حال فقط میتونم برات دعا کنم شفا پیدا کنی!!

من ایمیل وبلاگمو میبندم . دیگه این وبلاگم آپ نمیکنم .

راستی یادم رفت بگم !!  بعد از بیست و چند روز جدل و یکی دو هفته جدا زندگی کردن ما برگشتیم پیش هم .

الان هم حالمون خوبه. خیلی خوب . ممنون از دعاهای همتون .

بیشتر از این این دیگه دوست ندارم توضیح بدم .

من هیچوقت معتقد به درد دل نبودم . دوستاییم که از قدیم مطالبمو میخوندن میدونن .

اینبار تنهایی خیلی بهم فشار اورد و این کارو کردم . پیش خودم فکر کردم دردهامو برای کسایی که منو از نزدیک نمیشناسن بگم بهتر از اینکه پیش اشناهام بگم .

ولی اشتباه کردم!!

نمیدونستم همیشه کاسه های داغتر از اش و ادمهای ابله و کودن پیدا میشن!!فرقی هم نمیکنه که اشنا باشن یا غریبه!!

به هر حال اینم تجربه خوبی بود که دیگه هر گز درد دل نکنم!! همین یه بار واسه هفت جد و ابادمون بس بود!!!

فعلا تصمیم ندارم وبلاگ جدیدی بزنم . شاید بعدها تصمیم گرفتم که اگر عملی شد ادرسشو بهتون میدم .البته دیگه هرگز روزانه نویسی نخواهم کرد!!

ولی با شما خواهم بود و مطالبتونو خواهم خوند. همونطور که این مدت خواننده خاموشتون بودم .

کاش ادمها یاد بگیرن بخونن و رد بشن یا نهابتا نظرشونو همونجا بزارن و برن ..

سعی نکنن بیشتر از گذاشتن یک کامنت دماغشونو تو زندگی مردم فرو کنن!!

کامنت دونی بستس!!

 

/ 0 نظر / 54 بازدید